นครทูเดย์ออนไลน์: จังหวัดนครสวรรค์. รณรงค์ฉีดวัคซีนป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อย โรคเฮโมรายิกเซฟติซีเมีย หรือ.โรคคอบวม ในพื้นที่ อำเภอเก้าเลี้ยว

นายพิษณุ ตุลยวณิชย์ ปศุสัตว์จังหวัดนครสวรรค์ นายคมสัน อินทร์เทียม ปศุสัตว์อำเภอเก้าเลี้ยว พร้อมคณะ ลงพื้นที่ หมู่ที่ 3-4 ตำบลมหาโพธิ อำเภอเก้าเลี้ยว เพื่อรณรงค์ฉีดวัคซีนป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อย โรคเฮโมรายิกเซฟติซีเมีย(โรคคอบวม) เพื่อประชาสัมพันธ์ให้เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ในพื้นที่ รวมถึงสร้างความรู้ความเข้าใจและให้ตระหนักถึงความสำคัญในการป้องกันการเกิดโรคระบาด และช่วยลดความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นแก่เกษตรกรในพื้นที่ได้ กรมปศุสัตว์จึงมีนโยบายให้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อย โรคเฮโมรายิกเซฟติซีเมียในระหว่างเดือนตุลาคมถึงเดือนพฤศจิกายน พร้อมทั้งประชาสัมพันธ์การรณรงค์ฉีดวัคซีนฯ ให้เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ทราบ เพื่อขอรับบริการฉีดวัคซีนที่สำนักงานปศุสัตว์จังหวัด หรือ สำนักงานปศุสัตว์อำเภอใกล้บ้าน พร้อมกันนี้กรมปศุสัตว์ยังให้ความรู้แก่เกษตรกรเรื่องโรคและความสำคัญของการฉีดวัคซีนป้องกันโรค เพื่อให้สัตว์มีภูมิคุ้มกันพร้อมกันทั่วประเทศ และลดปัญหาการเกิดโรคระบาดได้ในที่สุด ด้าน นาพิษณุ ตุลยวณิชย์ ปศุสัตว์จังหวัดนครสวรรค์ กล่าวว่า จังหวัดนครสวรรค์ มีเกษตรกรประกอบอาชีพเลี้ยง วัว กระบือ และแพะ จำนวนมาก ในพื้นที่อำเภอโกรกพระ ลาดยาว ท่าตะโก เก้าเลี้ยว ซึ่งถือว่าเป็นอำเภอที่มีการเลี้ยงโค กระบือ สูงสุดในจังหวัด

ทั้งนี้ เนื่องจากโค กระบือ แพะ. แกะ เป็นสัตว์ที่เกิดความเครียดจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงได้ง่าย และประกอบกับการเลี้ยงในพื้นที่อันจำกัด ทำให้สัตว์อยู่รวมกันอย่างแออัด ดังนั้น เมื่อเกิดการแพร่ระบาดของโรคจะทำให้มีการระบาดเป็นไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งในการควบคุมโรคปากและเท้าเปื่อยในโค กระบือ แพะ แกะ นั้นจะต้องได้รับการฉีดวัคซีนทุกๆ 6 เดือน

สำหรับโรคเฮโมรายิกเซฟติซีเมียหรือโรคคอบวม มีอาการคือ สัตว์จะหายใจลำบาก หายใจตื้นและเร็ว พบฟองออกมาทางจมูกและปาก เยื่อเมือกสีม่วงคล้ำ ไข้สูง 41-42 องศาเซลเซียส นอกจากนี้ บริเวณหัวและคอ จะมีการบวมน้ำบริเวณใต้ผิวหนัง อัตราการป่วยและตายสูง พบโรคได้ทั้งในโค กระบือ แต่จะรุนแรงมากในกระบือ แต่สามารถป้องกันได้โดยการทำวัคซีนในโค กระบือที่มีอายุ 4 เดือนขึ้นไป โดยให้ฉีดปีละ 1 ครั้ง ซึ่งสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดนครสวรรค์ ได้ดำเนินการอย่างสม่ำเสมอมาโดยตลอด ทั้งการฉีดวัคซีนป้องกันโรค รวมถึงการจัดการสิ่งแวดล้อมหรือการจัดการที่ดีในการเลี้ยงสัตว์ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ต้องให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ เพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและต่อเนื่องสม่ำเสมอ รวมทั้งเพื่อเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรค และไม่ให้เกิดการระบาดของโรคต่อไป